Onze blog

Trowback 26/01/2018

Vanochtend zijn de baasjes op tijd opgestaan want vrouwtje moest voormiddag naar de Franse les en ik (Chivas) mocht natuurlijk mee. Zusje Cenna bleef vandaag bij het baasje omdat hij ook thuis was.

Om half negen vertrok ik met vrouwtje naar de bushalte en in de bus zocht ik voor het vrouwtje een klapstoeltje op. Aangekomen aan de halte Elisabethlaan in Berchem stapte ik met mijn vrouwtje af en bracht ik haar naar het eerste zebrapad, het 2de zebrapad, het 3de zebrapad voor we aan de grote straat kwamen. De lichten sprongen voor ons op groen en we staken de straat over.

Helaas door getreuzel van anderer mensen geraakte ik met het vrouwtje niet tijdig aan de overzijde en moesten we wachten op een klein stukje voetpad tussen de straat en het tramspoor. Gelukkig had de lieve tramchauffeur al gezien dat ik mijn vrouwtje niet meteen in veiligheid kon brengen, maar de tramchauffeur reed heel voorzichtig en toen hij merkte dat we ver genoeg van hem verwijderd waren en niet op de straat stonden, toen passeerde hij voorzichtig. Gelukkig sprong het op groen en ik kon nog even naar het gras om een plasje toe doen voor we in de klas binnenkwamen. Tijdens de les was ik héél stil al liet ik me toch af en toe eens horen.

Na de les wandelde vrouwtje samen met iemand van de klas naar de tramhalte en we konden gelukkig tram 15 nog nemen want vrouwtje wilde tot de halte in Belgialei gaan en daar de 17 terug nemen want op Harmonie was véél tr gevaarlijk. We zaten net goed in de tram toen de trambestuurder afriep dat de tram net voor ons een aanrijding had gehad en we niet verder konden. Ik leidde mijn vrouwtje ook maar uit de tram en héél voorzichtig zocht ik een veilige weg om over te steken, maar een onoplettende fietser had ons niet gezien en maakt al van zijn oren.

Eerst wilde vrouwtje bus 21 nemen maar deze bus zat zo vol dat niet iedereeen mee kon dus wandelde we samen met ons klasgenoot maar tot aan Harmonie…. Verschrikkelijk dat fietspad dat tegen het voetpad ligt. Vele fietsers zouden ons onderste boven rijden i.p.v. even hun bel te gebruiken want andere voetgangers kloegen hier ook over. Gelukkig had mijn vrouwtje nog een extra paar ogen die haar hielpen want het was vandaag een vreemd traject voor mij om te wandelen en ja ik heb mijn best gedaan. Ik heb mijn vrouwtje veilig gebracht tot aan de halte Harmonie waar we bus 17 naar Wilrijik namen.

Op de Bist zijn ze ook aan het werken op de Kleine steenweg en het zebrapad was nu opgebroken met rekken er om heen. Ik moest even nadenken hoe ik het veilig kon oplossen, maar goed… ik heb veilig mijn weg gevonden en ik heb mijn vrouwtje thuis gebracht waardoor ik een dikke knuffel heb erdiend en vele goede woordjes. Later op de dag kregen zus en ik ook nog een lekker snoepje… En nu is het avond en ga ik lekker rusten in de bench.

Even een belangrijke herinnering.

Wat houd “NIET AFLEIDEN” nou eigenlijk in?

Het NIET AFLEIDEN van een assistentiehond is meer dan het “niet aaien…”

Een assistentiehond is getraind om z’n baasje te helpen. Dit kan op heel veel vlakken. Ook leert een assistentiehond in zijn opleiding om zich niet te laten afleiden. Maar een assistentiehond is ook maar een hond
Als een assistentiehond te vaak toch afgeleid word van z’n werk kan dit als een succes ervaren worden voor de hond. Waardoor deze minder op z’n baasje let en meer op zoek gaat naar aandacht van vreemden.
Daarnaast is het voor het baasje niet alleen vervelend dat de assistentiehond afgeleid word, het is ook een groot risico. Op het moment dat een assistentiehond afgeleid word van z’n werk, kan deze niet op z’n baasje letten. Dus mist de hond belangrijke signalen die voor z’n baasje van levensbelang zijn.

Dus ziet u een assistentiehond, wilt u dan doen als of de assistentiehond er niet is?

  • Ga de hond niet aaien
  • Ga niet (met al uw liefde) met de hond in gesprek
  • Kijk de hond niet recht in de ogen
  • Maak geen klik, piep of lok geluidjes
  • Voer de hond niet
  • en steek niet uw hand uit tijdens het passeren

Geef de hond ruimte om z’n werk te kunnen doen!

Bedankt voor het lezen

Vragen zijn welkom en delen is super!

Goodbye 2022, welcome 2023

Ons laatste bericht voor 2022 terwijl wij ons in lichte opwinding voorbereiden op 2023. Maar wat was 2022 een vreemd jaar.

Een jaar van nieuwe uitdagingen (onze 2 nieuwe blindengeleidehonden Tazzy & Tripple), een jaar van het weerzien met Chivas & Cenna op Vlieland, maar ook een jaar waarin we nieuwe vrienden bijkregen en enkele oude vrienden die terug ten tonele kwamen. Maar 2022 was ook een heftig jaar vol frustratie, geduld, verdriet (overlijden van mijn bomma (Manuella)), goed ziek zijn door corona.
Maar 2022 was ook een jaar waar er veranderingen aan te pas kwamen en die langzaam een vorm kregen. Dus ondanks dat het een heftig jaar denken we nog even aan 2022 voor dat we straks met zijn allen gezellig 2023 in zullen huppelen.

Dus ons laatste bericht posten we hier met een glimlach en nemen we afscheid en wensen wij jullie allen onze beste wensen toe voor het nieuwr jaar

Beschrijving van het kaartje is een foto van wij aan het werk met onze 2 blindengeleidehonden aan zee met de tekst die geschreven staat op de kaart:
Dat het nieuwe jaar rijk mag zijn aan mooie dagen, en veel liefde, voorspoed en geluk mag dragen. Happy Newyear! Philippe & Tazzy, Manuella & Tripple

24/06/2022 Nazorgbezoek BCG

Nazorgbezoek

Daar komt Marc van het BCG weer! Ik denk dat we Marc in het afgelopen jaar zeker al 3 keer hebben gezien als het er niet 4 zijn. De opvolging in het 1ste werkjaar is helemaal anders dan bij Chivas en Cenna. Maar de tijd van 9 jaar geleden en de tijd van nu, dat is echt niet te vergelijken. De opleiding van T&T en de opleiding van C&C waren grotendeels wel hetzelfde, maar toch… Toch was het verschil er al dat T&T hun opleiding ten tijde van de Corona pandemie hebben gehad tegenover C&C. 9 jaar geleden was er geen sprake van een pandemie of epidemie. Maar maakt dat iets uit? Eigenlijk niet! Liever een controle teveel om kort op de bal te spelen als er ergens een fout in je werkpatroon is geslopen. Zo kan je dit sneller herstellen.

Vandaag werden de honden gewogen en het gewicht was redelijk ok. Ook moesten we beiden een gekende route lopen en ik (Manuella) koos er voor om naar de Bist te lopen want op regelmatige basis moeten wij deze route toch lopen om naar de bushalte te gaan of naar de winkel. Philippe koos er voor om de route naar de Boomsesteenweg nog eens te lopen. De route die hij loopt naar de bushalte van zijn werk.

Marc was content of ieder looproute, snelheid van wandelen en de motivatie van de honden zelf. Gelukkig was het al iets minder warm tegenover het afgelopen weekend. Dat waren toch ook wel benauwde temperaturen en dan in die hitte werken is niet aangenaam voor mens en dier.  En natuurlijk waren wijzelf ook blij dat het minder warm was en dat ook onze honden voor deze korte evaluatie weer goed waren gekeurd.

Het volgende nazorgbezoek zou ongeveer voor over 3 maanden zijn. We houden jullie op de hoogte. Maar voor vandaag is het voldoende geweest en sluiten we ons dagje ook af om lekker te relaxen in de tuin onder een licht briesje en een beetje zonneschijn.

Vond je dit blogbericht interessant?
Abonneer je dan op onze interessante nieuwsbrief om meteen de nieuwe blogberichten te ontvangen in je mailbox.

23/06/2022 Wat een uitdaging!

Wat een uitdaging

Een uitdaging voor Tripple maar evengoed ook voor mij. Wat een gedoe vandaag om thuis te geraken. En dat voor een afstand van ongeveer 5 km.  Om 11u gestopt met werken om dan de bus van 11.08 te nemen en dan om 11:40 thuis binnen te wandelen.  Maar helaas pindakaas! Vandaag kwamen we pas om 12u15 thuis binnengewaaid. De bus van 11:08 was afgeschaft, de volgende bus die ik kon nemen Lijn 183 reed opeens een andere route en passeerde niet aan de bushalte ‘Zuid’ waar die wel moest passeren. Reden van omleiding was onbekend en stond ook nergens aangegeven. Ik was aan vandaag speciaal aan halte ‘Zuid’ gaan wachten omdat aan mijn vaste bushalte een omleiding was voorzien. De omleiding van halte ‘Troonplaats’ kan ik aannemen maar met de 180 bundel is het nu gokken en hopen dat ze omleidingshalte ‘Broedermin’ aandoen, en dat gebeurt niet altijd.  Dus daarom waren wij met bus 14 tot aan halte ’Zuid’ gegaan om dan tot de conclusie te komen dat zowel bus 500 als de 180 bundel deze halte niet bedienden.

Levensgevaarlijk kruispunt en bushalte aan station zuid

Toch eigenlijk niet te begrijpen. Ze zitten zo te klagen over de verkeersveiligheid etc. Maar aan het kruispunt waar nu een aantal jaar geleden de busterminal is aangelegd zodat niet alle bussen meer in stad hoeven in te rijden en waar ook een druk mini-station ligt waar veel pendelaars passeren richting Oost- en West-Vlaanderen, Nee daar is nog niks aangepast. Ze hebben wel mini-aanpassingen uitgevoerd aan dat kruispunt maar niet in functie van de veiligheid van de voetgangers. En dan nog maar te zwijgen over de 2 bushaltes van station Zuid zelf. Je stapt in of uit de bus, maar de fietsen passeren er gewoon en bijna 90% remt niet af en zoeven maar langst je door. Gewoon verschrikkelijk en zeker voor ons als blinden.

Via het levensgevaarlijke kruispunt aan station Zuid dan maar terug naar de begin- en eindhalte van de lijn 500 gewandeld om vervolgens van de chauffeur te horen dat er een omleiding is tot 8 juli en ze een omleiding moeten maar we aan halte ‘Zuid’ moeten passeren. Resultaat: deze bus passeerde de halte waar wij eerst stonden te wachten en waar we gerust hadden kunnen blijven staan. Dat was even vloeken natuurlijk. We zijn dan ook via de Boomsesteenweg en Boekstraat naar huis gewandeld. Een route die wij nog maar enkele keren hebben gedaan, maar dat wel een gekende route van Philippe & Tazzy is.

Laatste stukje naar huis

Merk wel dat het voor de hond even wennen is. Zeer alert en oplettend met wat er rond ons gebeurt en dat is wel fantastisch. Dan gaat ze iets trager wandelen en voel je dat ook in haar beugel.

En Tripple had vandaag dus een enorme uitdaging, kende de route naar de busterminal niet en dat ingewikkeld kruispunt met die scheve zebrapaden, dat was ook maar vreemd. Blij dat ze me veilig naar huis heeft gebracht ondanks het laffe weer buiten.

Vond je dit blogbericht interessant?
Abonneer je dan op onze interessante nieuwsbrief om meteen de nieuwe blogberichten te ontvangen in je mailbox.

19/06/2022 Even bekomen na onze 1ste intensieve uitstap

Dag lieve lezers,

Vandaag is het gelukkig niet meer zo zwoel als gisteren (temperaturen van lokaal 35 graden). Natuurlijk in de grootsteden koelt het iets minder snel af als op het platteland. Maar wat waren we blij dat er toch een briesje te voelen was als we buiten kwamen. Ook voor de honden was dit aangenamer.

Toch hadden we vandaag bewust niets gepland zoals ons wekelijks uitstapje naar de losloopweide. Het was voor ons vieren gisteren toch wel een leuke maar toch ook wel een vermoeiende dag. Even tot rust komen want morgen is het weer een nieuwe werkdag voor mij (Manuella & Tripple). Het was ook onze 1ste grote uitstap buiten onze comfortzone sinds februari 2020 (2 jaar niet echt wat kunnen doen door de Coronapandemie). En er is ons wijs gemaakt dat we het toch anders moeten aanpakken en niet meer zo een gejaagd leven als in het verleden kunnen leiden met onze honden. Tripple met haar gevoelig karakter en emmertje, dat moeten we nu even anders doseren.

Tuurlijk! Het komt wel goed en het heeft zijn tijd nodig. Ergens wel zonde dat we onze opleiding (class) hebben gedaan in een fase waardoor je niet kon beschikken over de volledige eindtraining met de honden. Nu dat we uit de comfortzone treden kunnen we pas gaan ontdekken in hoeverre onze honden hun emmertjes kunnen volgelaten worden. Dat moeten we natuurlijk langzaam opbouwen en dan komt het wel goed. Alles op zijn tijd en nu kunnen we misschien nog enkele leuke uitstappen gaan plannen voor de zomer.

Maar vandaag… Vandaag hadden we toch wel 2 tamme honden die niet zo actief waren in de dag. Ten 1ste veel te warm in de dag en ten 2de de uitstap van gisteren vermoedelijk. Weet je wanneer ze actief werden? Ja juist, tegen half 10 in de avond, het moment dat we in ons bed gingen kruipen. Het was nog een acceptabel temperatuurtje voor de honden en er was nog wat licht buiten. Dus deze 2 dachten nog even te gaan genieten… En zo zijn we dan ook ons weekend geëindigd met een voldaan en goed gevoel.

Vond je dit blogbericht interessant?
Abonneer je dan op onze interessante nieuwsbrief om meteen de nieuwe blogberichten te ontvangen in je mailbox.

05-10-2022: Tazzy en Tripple maken kennis met de GoPro Action camera

Woensdagnamiddag en terwijl onze poetshulp in huis aan het kuisen is neem ik (Manuella) Tazzy & Tripple mee naar de tuin. Philippe was buitenhuis aan het werk en had vandaag een KVM-meeting waardoor het wat te moeilijk was om Tazzy mee te nemen.

Ik wilde even weten op een droge namiddag hoe T & T reageerde met de GoPro op hun rug. Toekomstgericht wil ik evengoed met hun ook een tocht maken tijdens het geleidewerk. Graag wil ik jullie mee nemen vanuit het oogpunt van onze honden. Veel plezier met deze grappige video en abonneer je gerust op mijn YouTubekanaal als je meer video’s wil zien van Tazzy & Tripple maar ook van mij tijdens mijn andere passie de piano.

18/06/2022 Onze eerste uitstap

Onze eerste uitstap

Het is dan zover! Onze eerste uitstap met de trein met ons vieren is een feit! We besloten het rustig aan te doen en hadden met vrienden afgesproken in Geel. Antwerpen – Geel is ongeveer 40 min. We waren een 30min vroeg in Antwerpen-Centraal en besloten een cola te drinken en de hondjes zelf ook te voorzien van wat water. We hadden al een paar keer op voorhand geoefend in het station waardoor vandaag de grote test, alles goed verliep! Oef, wij blij.

Het was toch een warme dag. Vol overtuiging dachten we dat het een dieseltrein was die zou rijden tussen Antwerpen en Geel, maar dat is blijkbaar een elektrische trein geworden sinds een jaar geleden waardoor we dus op –1 moesten vertrekken. Een trein met een lage instap en dat verliep ontzettend goed. We merken wel dat we dus terug meer met onze Zhello applicatie moeten gaan werken om te communiceren zodat we niet door het hele station moeten gaan roepen en elkaar kwijt zouden spelen. Dat gebeurd wel eens in een drukke omgeving.

*Zhello een applicatie voor op je smartphone en is een soort walkietalkie die je op lange afstand kan gebruiken en via 4G/wifi werkt. We hebben een bluetooth knop aan onze rugzak hangen die op dat moment gekoppeld is met onze IPhone en een headset zodat we kunnen communiceren met elkaar.

Geel

Nee, niet de kleur geel, maar het gaat hier over de gemeente geel in de kempen nog gelegen in de provincie Antwerpen. We zijn uitgenodigd bij onze goede vrienden met hun 2 hondjes Ulfie en Valencia (ik ben even de korte naam van Valencia vergeten🤔 en kan er niet opkomen). Door het hele gebeuren rond corona hadden we hun nog niet gezien. Dus zou het wel even spannend worden bij onze aankomst. De treinrit op zich verliep dan ook ontzettend normaal.  Er was wel wat meer drukte op de trein dit weekend dan anders want het was in Dessel ook Graspop (een rockfestival). Gelukkig ondervonden wij er geen last van en was er nog voldoende plaats in de trein. Onze vriendin stond ons in het station al op te wachten.

Bezoek in Geel

De route naar onze vrienden hun appartement is eigenlijk een vrij simpele en eenvoudige route. Niet zo moeilijk en voor de eerste keer haalbaar voor de honden. Zeker als het eigenlijk de eerste keer is dat je samen de wijde wereld met de trein intrekt. We werden verwelkomt door onze gastheer en de 2 hondjes des huizes. Kleine hondjes die graag blaffen en denken dat ze groot zijn. Door het blaffen van 1 van de honden bleek Tripple zich de eerste minuten niet zo veilig te voelen al was dit ontzettend snel over. De kennismaking tussen de 4 honden verliep vlotjes. Even blaffen, grollen, snuffelen aan de poep en eens dit was gebeurd begonnen ze te spelen en achter elkaar aan te lopen. Een grappig gezicht hoe het toch goed klikte. Ondanks de hitte van 30°C viel het in de schaduw op het terras van het appartement héél goed mee om te zitten en genieten. We genoten van de lekkere kookkunsten van onze gastheer en gastvrouw wat wel plezant was.

De terugrit

Helaas aan mooie liedjes komen ook een einde en dat was vandaag niet anders. De heenrit naar Geel verliep ontzettend goed, maar helaas het was te mooi om waar te zijn. Het was zo gezellig en de tijd vloog zo snel voorbij dat het halen van de trein van 20.08 niet meer te doen was. We besloten dan maar de trein van een uur later te nemen omdat de NMBS deze zonder problemen aangaf. De trein van 21u08  reed uitzonderlijk eens NIET rechtstreeks naar Antwerpen maar gewoon tot in Herentals waar we dus met  een overstap in zaten. Gelukkig verliep alles goed en hadden we voldoende tijd om rustig over te stappen in Herentals. Beiden honden deden dit wel goed, maar we moesten wel goed de commando’s aan hun geven en niet gejaagd werken. De conductrice van de trein naar Berchem gaf ons voldoende tijd om in te stappen in Herentals maar was ook in Berchem naar onze deur gekomen om ons helpen uit te stappen. Fantastisch! Even wat minder stress!

Aankomst Berchem station 22.01? VERTREK BUS 21 22.07 volgens de app. Maar blijkbaar is het veranderd en bus 21 richting Wilrijk stopt niet meer onder de brug. 15min. later stonden we er nog te wachten en uiteindelijk een reiziger vertelde ons dat er geen bus 21 naar Wilrijk reed. De halte is dus veranderd, maar hij wist zelf ook niet waar. Daar stonden we dan. Een poging om de halte te zoeken? Nee hoor! Daar begonnen we niet aan. Dus wandelde we richting de bussenperrons voor het station. Maar om er veilig te geraken is echt niet simpel vol fietsen en obstakels. Daar vonden we dus enkele taxi’s en uiteindelijk hebben we een taxi naar huis genomen om uiteindelijk om 22u45 thuis te geraken. Het was nog zo warm buiten dat we nog even genoten hebben van een lekker wijntje op ons terras en dat de honden even lekker konden ontspannen.

Vond je dit blogbericht interessant?
Abonneer je dan op onze interessante nieuwsbrief om meteen de nieuwe blogberichten te ontvangen in je mailbox.

12/06/2022 – Een rustig weekend

Hoi,

En zo eindigen we het weekend zonder uitstapjes. Geen uitstapje naar de losloopweide deze keer of geen ijsberenplons voor mij (Manuella) of een fietstocht voor Philippe met de tandem. Gewoonweg dit weekend thuis!

De enige reden waarom we er niet op uit trokken was dat ik (Manuella) afgelopen donderdag mijn nieuwe bril ben gaan halen in Edegem. Al snel tot de conclusie gekomen dat er iets niet klopte want ik kreeg enorme hoofdpijn en voelde me steeds zo misselijk met die nieuwe bril op. Misschien moest ik eraan wennen en daarom besloten we gewoon thuis te blijven. Soms duurt het wel even om te wennen aan een nieuwe bril, maar na 3 dagen voelde ik nog steeds geen positieve veranderingen met die bril. Ik heb het vanavond ook maar opgegeven en mijn oude bril terug opgezet. Ik werd er gewoon knetter van.

Tijdens het weekend probeerde we onze actieve honden toch bezig te houden met hun favoriete spelletjes. Afwisselend speelde Philippe of ik met de honden, maar dit uren volhouden? Nee hoor! Daar begonnen we niet aan. We namen ook de tijd voor een rustige borstelbeurt want dat moest ook eens gebeuren, plande een spelletje in met hun favoriete wobler gevuld met lekkernijen zoals groente snoepjes en wortelen. Daar konden we hun gelukkig wel zoet mee houden en natuurlijk niet te vergeten hun knuffelmomenten waar ze iedere dag toch wel achter verlangen.

Zo eindigden we dus ons weekend en hopend dat het de komende week beter zal gaan met de brilgewenning.

This website uses cookies. By continuing to use this site, you accept our use of cookies.