Voorbereiding voor op reis te gaan.

Op reis gaan

Op reis gaan treft elke keer toch een goede voorbereiding. Dagen ben je er al mee bezig. Wat heb jezelf nodig, welk weer gaat het worden, welke kleren neem je mee en hoeveel? Keuzestress is soms wel enorm. Zeker als vrouw. Jammer genoeg ben ik één van die vrouwen met keuzestress waardoor ik vaak véél te veel mee neem op reis! Al maar goed dat je dan een partner hebt die dan even doodleuk zegt: “Teveel meenemen is voor niets nodig, er is een wasmachine en desnoods vragen we Joyce even om hulp. Er zijn nog steeds winkels genoeg die het hoogst nodige in huis hebben.

Neem je dan nog 2 honden mee met speciale zorgen? Ja, dan heb je die stress er ook nog eens bij. Afwegen van zakjes hondeneten voor de komende 5 dagen. Hopen dat je alles in één kleine koffer krijgt. 2 veldbedjes nog meenemen waar ze comfortabel op kunnen slapen. Extra hondendeken voor het geval en 2 hondenhanddoeken.

Daar sta je dan met 2 koffers gevuld. De kleine trolley gevuld met alles voor de honden en de grote trolley gevuld voor ons. Voor de veiligheid namen we ook onze kleine kruimeldief mee, want met die vele hondenharen! We wisten niet of er een stofzuiger aanwezig was in het appartement. Ons kennende wilden we het toch graag bij vertrek netjes achterlaten ook al moesten we toch 50€ schoonmaakkosten betalen.

Gepakt en gezakt waren we klaar. Klaar voor een uitdagend, spannend en emotioneel avontuur. We onze rugzak ook nog mee met daar onze persoonlijke spullen in omdat op de boot we onze koffer niet bij ons konden houden en een hapje en drankje voor onderweg voor mens en dier, dat is toch handig als je dit dicht bij je hebt.

Vond je dit blogbericht interessant?
Abonneer je dan op onze nieuwbrief om nieuwe blogberichten te ontvangen in je mailbox.

Wat een winderig weertje

Wat een weertje

Een winderige dag vandaag. Amai wat een chance voor Philippe en Tazzy want zij  moeten er vandaag niet door. Philippe heeft momenteel het geluk dat hij in geval van te slecht weer kan beslissen om van thuis uit te werken. Maar ik (Manuella) heb op moment geen andere keuze heb. Natuurlijk, als het te gevaarlijk is buiten dan is er voor mij ook wel de mogelijkheid om niet naar het werk te komen, maar voor een stevig briesje? Nee, daar moet ik toch door! Gelukkig regende het deze ochtend niet op die enkele verdwaalde regendruppels waardoor je toch een beetje nat werd. Als je zonder hond op pad moest met je witte stok, dan is dit zeker geen weer voor een beginner. Je witte stok is maar vrij licht en daar kan de wind mee doen wat die wil.

Rond 8u was het buiten zeer donker en het waren stortbuien in plaats van een lichte regenbui. Enkele collega’s kwamen dan ook helemaal doorweekt aan op bureau. Rond 9u30 was er een enorme stortbui en de regen of hagel kletterde tegen mijn raam. Wat was ik blij dat wij nu niet buiten moesten voor een plasje of ergens naartoe moesten. Laten we hopen dat het deze middag dan toch op zijn minst droog blijft want ik moet nog enkele kleine boodschappen gaan doen deze middag.  

Boodschappen doen

Ondanks de paasvakantie was het toch vrij druk in de winkel deze middag. Gelukkig had ik niet zoveel nodig, maar al snel merkte we toch ook wel de gevolgen van de oorlog tussen Oekraïne en Rusland. Bepaalde producten die we altijd kopen waren al voor de 2de of zelfs voor de 3de keer niet op voorraad en wanneer het opnieuw binnen zou komen, daar had men geen idee van. Dus even improviseren en snel naar de kassa. Tripple deed netjes wat van haar werd gevraagd en iedere keer dat we naar de winkel gaan doet ze het steeds beter. Alleen als ik rechtstreeks van het werk kom, dan heb ik een boodschappentas vast en kan ik niets meer in mijn rugzak steken wat nadien het werken met Tripple wat moeilijker maakt.

Bij het uitkomen van de ‘Carrefour’ wilde Tripple persé nog even ‘De Zeeman’ binnenlopen die recht tegenover de Carrefour ligt. Ik moest echt hier mijn stem gebruiken om te corrigeren want ze bleef ondanks mijn commando’s gemotiveerd naar de winkel stappen. Ze had gedacht dat ik nieuwe kousen nodig had. Ja, ik kon niet meteen corrigeren met de gentle-leader omdat ik mijn 2de hand nodig had voor mijn boodschappentas. Er was nog steeds een stevig briesje en op weg naar het zebrapad werden we beiden echt wel vooruit geduwd. Tussen die 2 appartementsgebouwen waar de ‘Carrefour’ gelegen is, dat is wel een enorm trekgat.

Erg Winderige terugtocht naar huis

Op weg dus opeens enorm veel wind en met momenten verloor ik kort even mijn evenwicht. Ook Tripple leek wat moeite te hebben met de wind.  Het was even een kleine uitdaging voor ons, maar gelukkig overwonnen we het toch ook weer. Zo een windje hadden we samen eigenlijk nog niet meegemaakt.  Uiteindelijk na even een rustmomentje ingelast te hebben van 2 minuten, konden we weer op pad. De enthousiaste motivatie in mijn stem deed het weer goed en zo geraakte we toch gelukkig droog thuis. Ik kan nog niet goed inschatten welk staptempo Tripple aanneemt want iedere dag is dat toch wel verschillend.

Thuis gekomen konden we in de namiddag niet buiten zitten of de honden konden ook niet spelen in de tuin want het was veel te vies weer.

Vond je dit blogbericht interessant?
Abonneer je dan op onze nieuwbrief om nieuwe blogberichten te ontvangen in je mailbox.

Verloopt al goed

Verloopt al goed

Manuella en Tripple haar werkdagen zijn eigenlijk niet spectaculair. Als er dan toch iets spannends moest gebeuren, dan zal ze deze ervaring wel met jullie delen. Vandaag ging ik met Tazzy terug naar BASF. Ikzelf zal 2 dagen naar BASF gaan, maar Tazzy krijgt morgen een dagje rust. Het eerste stuk van thuis tot aan de bushalte op de Boomsesteenweg verloopt ondertussen wel goed. Natuurlijk moet Tazzy zijn gentle-leader wel dragen.

Middagpauze

Tijdens de middagpauze voorzie ik altijd een redelijke wandeling voor Tazzy zodat de hij even zijn poten kan strekken net als ik mijn benen even kan strekken. Toch had ik vandaag wat pech want ik heb mijn broek gescheurd juist boven mijn rechterknie. Dat door langst een stomme betonblok te stappen met een scherpe rand.

Tazzy leidde me er thans netjes rond ook al was hij niet in werkfunctie, toch dacht ik dat de hond verkeerd aan het lopen was. Ik wilde hem laten terugdraaien om het juiste pad te vinden maar helaas, tijdens het draaien zette ik een stapje verkeerd waardoor mijn broek bleef hangen. Ik hoorde zo mijn broek scheuren aan mijn knie. Pot-Jan-koffie, ik moest toch even vloeken. Ik wist dat de betonblokken er wel stonden, maar had niet verwacht dat deze zo dichtbij stonden.

Had zelfs niet echt een idee hoe groot de scheur was maar ik voelde wel dat het fris was aan mijn been. Tazzy heeft niets verkeerd gedaan, maar door al die werken die vlak aan mijn bureau zijn momenteel is het voor mij ook zeer moeilijk om me te oriënteren en zijn en verdwijnen ook mijn oriëntatiepunten die ik gebruik om verder te kunnen. Dat is natuurlijk wel nadelig. Maar in ieder geval Tazzy heeft tot nu toe steeds een uitdagende wandeling gehad aan mijn bureau.

Beiden waren we dan toch ook wel blij toen we om 18u15 thuis kwamen. Was weer wat druk op de weg en ja dan zit je met de al om gekende files op de Antwerpse snelwegen.

08-03-2022 Philippe nog eens naar BASF

Philippe en Tazzy BASF

Het is alweer een week geleden dat we nog naar onze bureau in de Antwerpse haven zijn geweest. Eerlijk gezegd is dat véél te weinig. Het is me nog niet gelukt om met Tazzy een ideaal patroon te vinden waardoor het voor ons duidelijker is. Het is zo gemakkelijk om even te zeggen om thuis te werken. Is het weer te slecht, is er teveel file op die Antwerpse ring, zijn er veel aanpassingswerken op BASF, soms is dat al een reden om te zeggen: “Ik werk vandaag van thuis uit.” Maar dat is niet altijd de oplossing omdat het werkritme van de hond er ook niet beter op wordt.

Ik ben wel heel blij dat ze die charter hebben opgestart dat je iedere week 50% verplicht aanwezig moet zijn op bureau. Dus 2 dagen telewerk en 2 dagen naar BASF.  Ideaal moet ik wel toegeven. Nu alleen nog hopen dat ik voor mezelf en Tazzy een beter werkritme kan gaan vinden.

Eigenlijk op bureau was er vandaag niet veel spectaculairs te vertellen. Het was wel druk zoals gewoonlijk en er was ook voldoende tijd om Tazzy buiten te laten. Enkel jammer dat het op het werk zo een enorme trekgat is waar de wind vrij spel heeft en dat dan in combinatie met regen? Nee, echt geen plezier hoor!

In de avond verliep de route redelijk vlot naar huis. Dan heeft Tazzy een aardig staptempo. Goed wetend waar zijn stal is en dat er dan eten klaar staat voor hem. Eens we binnen komen thuis krijgen de honden meteen eten.

Manuella & Tripple

Na het werk dat een dagelijkse routine is geworden toch een beetje afwisseling. Realiteit die voorkomt. Op weg naar huis een halte vroeger afgestapt want moest  ‘Dolce Gusto’ koffie en ‘Granny koeken’ gaan halen. Nadien nog even de ‘Zeeman’ binnen gegaan om een XL-bol breigaren te gaan halen. Dit om mijn project te vervolledigen. Met een gevulde boodschappentas en een traag wandelende hond nog 800m wandelen, dat is toch wel vermoeiend moet ik toegeven. Dat vraagt veel energie en discipline. Ik heb al gemerkt als je in uw rechterhand je witte stok vast hebt of een boodschappentas, dan durven de honden wel eens sneller met je voeten te spelen en je zeker te testen.

Vond je dit blogbericht interessant?
Abonneer je dan op onze nieuwbrief om nieuwe blogberichten te ontvangen in je mailbox.

Een mooie herinnering van exact twee jaar gekeden

Cenna kijkt graag buiten
Loupi wil die burger maar Chivas ook!
Chivas en een stok

Onze laatste u!tstap voor de corona uitbraak. 23.02.20… Heerlijk weekend en verjaardagsfeestje gehad ten huize Planckaert met een toffe bende en de super jarigen Rita en Carlo.

Van 2Heerlijk jullie in ons midden gehad te hebben en bedankt aan de top begeleiding en hulp van Greta en Ronny maar ook alle anderen! Bedankt iedereen. Onze twee kanjers hebben hier ook een super weekend gehad en liggen nu uitgeteld.

Poging nr2 voor Philippe en Tazzy om naar BASF te gaan.

Poging nummer 2 voor Philippe om naar BASF te gaan. Deze keer was hij zijn badge niet vergeten en zaten ze om 7:05 op de bus richting werk. Het was geen al te drukke ochtendspits waardoor Philippe voldoende tijd had om aan de busterminal van het werk te wisselen naar de bus die hen naar de juiste locatie zal brengen op het terrein. Philippe zijn bureau ligt ongeveer 2 km en half stappen van de hoofdingang waar ze met de bus aankomen. Pas op! BASF is geen klein domein hoor. Ondertussen begint Tazzy de route toch wel te kennen ondanks dat ze maar een aantal keer per week naar het werk mogen door de nog steeds aanwezige maatregelen van covid.

Op zo een groot bedrijventerrein mag je niet zomaar overal komen. Ook Philippe heeft hier door zijn visuele beperking al extra regels over gekregen. Er is dan met zijn leidinggevenden ook afgesproken welke routes hij kan en mag lopen. In geval dat er iets zou moeten gebeuren en Philippe is niet binnen, dan zouden ze hem meteen kunnen vinden. Een chemisch bedrijf is geen koekjesfabriek é. Regels die er al waren toen Cenna er was. Philippe heeft ook een grote losloopweide gekregen toen Cenna

En wat was de zus superblij dat haar broertje op tijd thuis was. Eerste 10 min. Hebben ze in de tuin echt liggen rennen achter elkaar en wilden ze toch even spelen. Spelen was dan ook wel snel voorbij toen we met hun eten eraan kwamen. Tja, Tripple had een rustdag onverwacht ingepland gekregen want baasje voelde zich wat ziekjes. Spierpijn en toch wel vermoeid en weinig stabiliteit in de benen. 2 van de symptomen van corona. Moeten we ons zorgen maken of gewoon uitzieken? Of is het een reactie van de boosterprik van 3/12? Hadden toch maar een afspraak bij de huisarts gemaakt voor een check-up en ook een sneltest te laten uitvoeren voor de zekerheid want er komen toch wel enkele belangrijke en drukke dagen aan in de volgende 2 weken.

Philippe & Tazzy week 3 in class

Wat vliegt de tijd toch wel snel voorbij. Ondanks dat we met zijn allen in een donkere periode zitten door covid, heb ik de indruk dat het toch met momenten chaotisch is in die buitenwereld. Gelukkig zit ik nog in ons veilig bubbeltje en kan ik zonder al te veel zorgen mijn 3de week starten in class met Tazzy.

Afgelopen weekend was er een verlengd weekend dat toch wel rustig was.  Ja, wat wil je? Halloweenweekend, het uur werd aangepast van de zomer- naar het winteruur en dan was er nog Allerheiligen, de dag dat men de doden herdenkt. Een verlengd weekend om gewoon in ons kot te blijven. Uitstapjes met Tazzy maken mochten we toch nog niet doen en we hadden onze rust toch wel nodig.

Deze week kwam Lore 3 dagen deze week om te trainen. We zouden enkele routes opnieuw oefenen zoals de routes naar de bushalte van het werk, de route naar de apotheek. Ook namen we op vrijdag de bus naar Antwerpen want we liepen de route naar Manuella haar werk eens een keertje. Dit zou ik af en toe ook wel eens doen met Tazzy. Zo wist Lore al hoe de route naar Manuella haar werk was want dit is ook geen al te gemakkelijke route met vele obstakels. Het was een aangename verassing om één van mijn oude collega’s nog eens een keertje terug te zien. Mijn oude collega is nu een collega van Manuella geworden en dat is wel leuk.

We gingen ook opnieuw een keertje trainen op mijn werk en enkele dingen herhalen. Deze week namen we de route van de bushalte naar mijn ouders ook bij. We reden met de auto naar Aartselaar om daar de omgeving wat te verkennen en de route naar mijn ouders te lopen. Volgende week gaan we dan de route met de bus doen.

Momenteel loop ik nog alleen met Tazzy en is Manuella nog niet in beeld gekomen. Naar de toekomst is het toch de bedoeling dat we weer wat meer kunnen gaan wandelen. Al dan niet met ook een 2de blindengeleidehond voor Manuella. Momenteel houdt Manuella zich nog wat op de achtergrond. Natuurlijk knuffelt ze ook met Tazzy en speelt ze er ook mee. De hond heeft evengoed recht op een beetje ontspanning.

Al snel was het dus vrijdagmiddag en tijd om deze week ook weer af te sluiten.
Het verliep deze week wel een beetje vlotter maar toch moet ik over bepaalde dingen nog wel even nadenken want het werken met Tazzy is toch helemaal anders dan het werken met Cenna.

25-10-2021 Philippe & Tazzy – class – week 2

Het afgelopen weekend was ons eerste weekend samen thuis. Niks op de agenda, gewoon rust. Vorige week waren er zowel voor mij als voor Tazzy toch wel heel wat nieuwe prikkels. Aan elkaar leren wennen, op elkaar leren vertrouwen en elkaar wat leren aan te voelen. Ik merk natuurlijk dat ik met Tazzy even een stap moet terug zetten en enkele dingen terug moet opfrissen. Met Cenna verliep het allemaal zo vlotjes omdat we op elkaar ingewerkt waren. Maar nu, nu is het weer alles opnieuw aanleren.

Er is beslist dat ik mijn 2de week class thuis zou doorbrengen, dit gebeurd wel meer dat een geleidehond gebruiker thuis zijn opleiding verder zet. Stiekem was ik daar toch ook wel blij om, want nu word ik niet meer iedere ochtend uit mijn bed gekraaid door die vervelende  haan van in de buurt.

In de afgelopen week leerde we enkele belangrijke trajecten zoals de route naar mijn werk (bushalte waar ik op- en afstap. Dat is niet altijd een even gemakkelijke route omdat hier toch wel regelmatig obstakels staan zoals verkeersborden op het voetpad, afval ophaling op woensdag en de fiets- en voetpaden die hier doorlopend zijn met enkel een kleurverschil. Ja, dat is voor ons een ramp.  Ook de route naar de apotheker oefenden we een keertje in.  Het waren meestal intensieve sessies van 1u tot max 2u in de voor- en namiddag.  We merkte toch dat dit al voldoende was voor ons beiden.

we gingen ook al eens een keertje naar mijn werk om er de omgeving te verkennen. Ja, op een chemisch bedrijf geraak je als buitenstaander niet zomaar binnen. Ik moest op voorhand aankondigen dat ik met Lore zou komen en Lore moest dan enkele veiligheidsfilmpjes bekijken en vragen beantwoorden. Dat is hier op het werk een standaardprotocol. Tazzy was precies niet zo onder de indruk van dit alles. Natuurlijk gingen we al op bepaalde stukken trainen zoals binnen en buiten gaan via het poortje. Mijn bureau even verkennen en ook Tazzy mocht kennis maken met zijn nieuw plekje op bureau.  Ik merkte natuurlijk op het einde van de trainingssessies dat ook Tazzy wel moe was.  Dat is ook niet abnormaal é, je moet zoveel nieuwe dingen die we moeten aanleren.

Natuurlijk loopt het niet altijd even perfect. Al die commando’s die we terug moeten opfrissen, hier en daar zijn er nieuwe commando’s gekomen in plaats van andere commando’s die wij 8 jaar geleden hadden geleerd. Gelukkig is Lore hier héél alert op om ons te corrigeren. Het is goed om hier samen met haar toch wel de tijd voor te nemen want ik moet toegeven dat dit toch zo anders werken is dan met Cenna. Gelukkig heb ik al tonnen ervaring omdat ik altijd grote honden heb gehad en ook al een eerste geleidehond had. Al deze ervaring is toch wel ideaal om mee te nemen in deze nieuwe uitdaging.

Eigenlijk al snel was het vrijdagmiddag en eindigde onze 2de class. Er zijn veel dingen gebeurd en vermoedelijk zal ik nog dingen vergeten zijn om te vertellen, maar in ieder geval, beiden zijn we blij dat het wel weekend is dat we weer wat kunnen bij rusten.  Helaas wordt er op zaterdag 30/10 de klok weeral verzet van 3u naar 2u. Dat is een uurtje langer slapen, maar dat wil ook zeggen dat zowel wij als de hond hier toch wel last van ondervind. Dat zullen we dus volgend week wel ervaren. We hebben nu een verlengd weekend want maandag is het 1 november (Allerheiligen) en dan wordt er niet gewerkt en komt Lore ook niet!.

Zo dit was de update van week 2.

Liefs

This website uses cookies. By continuing to use this site, you accept our use of cookies.